De ingreep van minister Karre­mans om het leegtrekken van chipfa­bri­kant Nexperia te blokkeren, was een krachtig signaal. Zoals TomTom-CEO Harold Goddijn stelt, is het beschermen van zulke hoogtech­no­lo­gi­sche bedrijven in tijden van geopo­li­tieke spanningen essen­tieel. Deze natio­nale actie legt echter vooral de funda­men­tele Europese kwets­baar­heid bloot: we missen een gecoör­di­neerde strategie voor techno­lo­gi­sche soevereiniteit.

Europa’s industrie kampt met hoge kosten, energie-afhan­ke­lijk­heid en een groei­ende achter­stand in cruciale sectoren als chips en groene techno­logie. Inciden­tele natio­nale inter­ven­ties – hoe verstandig ook – zijn slechts pleis­ters op een gapende wond. Ze lossen het struc­tu­rele probleem niet op en riskeren zelfs nieuwe problemen: zonder EU-brede afspraken kunnen lidstaten en hun industrieën tegen elkaar worden uitge­speeld in een interne strijd om inves­te­ringen en banen.

De les uit de zaak-Nexperia is daarom niet dat Neder­land het alleen moet doen, maar dat Europa dringend een gezamen­lijk kader nodig heeft. Welke techno­lo­gieën zijn zo kritiek dat we de kennis en productie ervan op ons conti­nent moeten garan­deren? Hoe bouwen we gezamen­lijk aan veerkrach­tige toele­ve­rings­ke­tens? En hoe voorkomen we een versnip­perde, protec­ti­o­nis­ti­sche ratrace tussen lidstaten?

Net zoals de EU met succes haar energie-afhan­ke­lijk­heid gezamen­lijk aanpakte via REPowerEU, moet er nu een actie­plan komen voor gecoör­di­neerde techno­lo­gi­sche soeve­rei­ni­teit . Alleen een verenigd Europa kan een serieuze speler blijven in de hoogtech­no­lo­gi­sche race van de 21e eeuw. Natio­nale moed moet worden omgezet in Europese daadkracht.